« عطر جنّت »

جان عالم به فداى تو و زهرات بقيع

عطرجنت وزد از تربت گل هات بقيع

دل هرشيعه بسوزد ز غم ويرانيت

هم به مظلومى و هم غربت زهرات بقيع

گركه گلدسته نداردحرم محترمت

اشك مادسته گل مرقدزيبات بقيع

عقده دل نشودباز اگر خون بارد

ديده ها در غم مظلومى مولات بقيع

هرمحبى شنود نام امامان تورا

پركشدمرغ دلش بهر تماشات بقيع

كربلاكعبه دل كوى تو هم قبله جان

دل وجان شيفته و واله وشيدات بقيع

پيكر پاك حسن گوهر و باشى تو صدف

جسم سجاد چو دُر ، در دل دریات بقیع

باقر علم نبى خفته به خاكت خاموش

اين خَموشى ست ، همان غربت گویات بقیع

مدفَنِ حضرتِ صادق به تو دادست شرف

اين شرف تا به ابد باد گوارات بقيع

سايِبانت بُود از بال ملائك زيرا

سايه لطفِ خدا هست به بالات بقيع

آيد و پاك كند يوسف زهرا روزى

گَردِ غُربت چه غريبانه زِ سيمات بقيع

بادل سوخته يكباردگرگفت «امين»:

جان عالم به فداى تو و زهرات بقيع

شاعر : حاج رضا فلاح (امین)

--------

توجه ! به علت تایپ اشعار امکان هر گونه غلط تایپی در متن اشعار وجود دارد

آخرین به روز رسانی در شنبه ۱۴ آذر ۱۳۸۸ ساعت ۱۵:۵۳