در مدح موسی ابن جعفر ع

ای دو صد موسی به طورت ملتَجی

آفتاب و مه به نورت ملتَجی

ناله ی پنهان تو ، شمشیر تو

حلقه ی وصل خدا ، زنجیر تو

شمع خلوتگاه بزم کبریا

کعبه ی روح بلند انبیاء

گوهر رخشان شش دریای نور

نخل سبز نوربخش هشت طور

آسمان پنج خورشید کمال

هفتمین وجه خدای ذوالجلال

عرش اجلال و شرف را قائمه

حاصل عمرت رضا و فاطمه

انس با معبود، روح نیّتت

حبس دشمن شاهد حریّتت

روح عرفان در مناجات شبت

آسمان لبریز یارب یاربت

ذکر ، مشتاق و دعا دلداده ات

اشک تنهایی گل سجاده ات

نام حق گل کرده از لبهای تو

گریه ، شمع محفل شبهای تو

آیه های نور، مشتاق صدات

جان شب - بیدارها بادا فدات

قبله ی دل ، باب حاجات همه

ناله ات صوت مناجات همه

حبس تو خلوتگه دلدار بود

سلسله خوشتر ز زلف یار بود

ای دل مطموره ها زندان تو

حلقه ی زنجیر ها گریان تو

حبس تو از قلب شب تاریک تر

با خدا از هرزمان نزدیک تر

ای همای اوفتاده از نفس !

تو کجا و دامن تنگ قفس؟

تیره تر از گوشه ی زندان تو

سینه ی تاریک زندانبان تو

بارها و بارها و بارها

دیده در حبس عدو آزارها

حیف ، مولا لحظه ی جان دادنت

بود زنجیر عدو بر گردنت

لحظه لحظه می شکست آیینه ات

وقت رفتن بود سنگین سینه ات

همچو جدّت از همه محروم تر

نیست زندانی ز تو مظلوم تر

زهر ، آتش شد،تو را بی تاب کرد

آب کرد و آب کردو آب کرد

پیکرت را چار تن برداشتند

روی تخت پاره ای بگذاشتند

گرچه باید در عزایت خون گریست

گرچه زندانی چو تو مظلوم نیست

اشک ما جاریست عمری از دو عین

بر تو و برجد مظلومت حسین

جسم پاک تو به دوش چارتن

جسم جدت ماند بی غسل و کفن

پیکر تو در غل و زنجیرها

پیکر او طعمه ی شمشیرها

جسم تو از زهر دشمن شد کبود

جسم او را زخم روی زخم بود

زخم ما زخم تن صد چاک او ست

اشک میثم وقف خون پاک اوست

شاعر : حاج غلامرضا سازگار (میثم)

--------

توجه ! به علت تایپ اشعار امکان هر گونه غلط تایپی در متن اشعار وجود دارد